آماري در دست ندارم اما تا جايي كه به خاطر دارم در روزنامه و مجلات بارها خوانده ام متوسط زماني كه هر ايراني صرف مطالعه كتاب مي كند بسيار پايين تر از استانداردهاي جهاني است. چرا؟ آيا ريشه آن را بايد در فرهنگمان جستجو كنيم؟ گفته مي شود عادت به مطالعه از دوران كودكي در انسان شكل مي گيرد. چگونه مي توانيم اين عادت را در كودكان ايجاد و در خودمان تقويت كنيم؟ افراد متعددي را مي شناسم كه علاقه زيادي به كتاب خواندن دارند اما كتابخانه شان پر از كتاب هاي نخوانده است و به قول خودشان فرصتي براي كتاب خواندن پيدا نمي كنند. در نظر اغلب ما، زماني براي مطالعه كتاب مناسب است كه كارها تمام و كمال انجام شده باشند، هيچ نوع نگراني و دغدغه در ذهن ما نباشد و زندگي مرتب، قانونمند و بدون درگيري در جريان باشد. با شتاب زندگي‌هاي امروزه چنين موقعيت ايده‌آلي به ندرت پيدا مي شود و به اين ترتيب فاتحه كتابخواني و مطالعه خوانده است. به نظر من بايد كتاب خواندن را در ميان همه مشغله‌ها، درگيري‌هاي ذهني و دغدغه‌هاي زندگي روزمره‌مان وارد كنيم. نبايد منتظر پيدا شدن وقت باشيم، بايد براي آن وقت بگذاريم.

دلارام فلاحي، تهران، ايران  (7 مرداد 1384، 29 جولاي 2005)